Kinderboekenschrijfster Gloria van Donge deelt haar ervaringen als auteur voor kinderen, met name voor kinderen met bijzondere talenten. Haar boeken* zijn geschreven voor kinderen van twee tot negen jaar, met het doel discussies op gang te brengen over uitdagingen waar kinderen mee worden geconfronteerd – bijvoorbeeld wat het betekent om op te groeien ‘als een jachtluipaard’. De boeken worden beschouwd als een handig hulpmiddel voor hoogbegaafde kinderen en hun ouders, maar ook voor professionals zoals leerkrachten, schoolbegeleiders en psychologen. Inmiddels zijn haar boeken internationale bestsellers. Ook in Nederland zijn de boekjes vertaald en samengebundeld tot één boek met de titel ‘Wat is jouw talent?’ (248media uitgeverij).

Interview met de Australische auteur Gloria van Donge

Hoe het begon
Op eerste paasdag 2012 belde onze dochter, Bronwyn, me op met een geweldig idee voor een boek: een prentenboek speciaal voor hoogbegaafde kinderen. Bronwyn gaf al zo’n vijftien jaar les toen ze projectmedewerker werd op het ministerie van onderwijs, waar ze, samen met anderen, leerkrachten opleidde om met hoogbegaafde kinderen te werken. Acht jaar lang verzorgden ze Gifted Education Mentor (GEM) programma’s op scholen rond Brisbane.
Pas in het begin van deze periode ontdekte Bronwyn dat ze zelf hoogbegaafd was. En nu wilde ze een boek schrijven om hoogbegaafde kinderen te ondersteunen en gesprekken met hun ouders op gang te brengen. Ze vroeg of ik haar redacteur wilde worden. Eerst dacht ik dat ik Bronwyn zou helpen als ik een paar ideeën opschreef. Dus schreef ik wat ideeën op, mailde ze naar haar en schreef nog wat ideeën op. Omdat ze het steeds drukker kreeg, werd ik uiteindelijk de schrijfster en zij de redacteur.

Een van de analogieën die Bronwyn gebruikte om leerkrachten te helpen bij het opsporen van hoogbegaafde kinderen, was een artikel van Stephanie Tolan met de titel ‘Is het een jachtluipaard?’ De analogie van het jachtluipaard werd de inspiratiebron voor de verhalen, en met toestemming van Stephanie gingen we daarmee verder. Al gauw besloten we jachtluipaardjongen tot de hoofdpersonages van mijn verhalen te maken.
In eerste instantie werden de prentenboeken geschreven voor jonge hoogbegaafde kinderen, en omdat ze multidimensionaal zijn, zijn ze bedoeld om met het kind mee te groeien.
Elk boek bevat een bijlage met keuzeopdrachten voor kinderen en pagina’s voor ouders met ideeën om de denkwereld van het kind uit te dagen en ouders te helpen begrijpen waarom een kind zich gedraagt als een van de jachtluipaardjongen. De pagina’s voor ouders zijn bedoeld om uit te leggen waarom het verhaal is geschreven en om de dialoog tussen ouders en kind te stimuleren.

Schrijven voor hoogbegaafde kinderen
Ik heb ontdekt dat ik iemand ben die naar het ‘grote plaatje’ kijkt. Hoe meer ik onderzocht, hoe meer ik leerde. Hoe meer ik leerde, hoe meer ik besefte dat één boek niet genoeg was om het onderwerp aan de orde te stellen. Terwijl één verhaal naar vijf uitgroeide, moest ik de hoofdpersonen en hun verhaal op elkaar afstemmen, zodat elke hoofdpersoon ‘zichzelf’ bleef in elk verhaal waar hij of zij een rol in speelde.
Om dat te kunnen doen besefte ik dat ik een ‘reflectieve’ denker was: ik had veel tijd nodig om stil te zijn en te dagdromen over mijn hoofdpersonen en over hoe ze dachten en wat ze voelden en wat ze zeiden. Het inspireerde me om mijn notitieboekje mee te nemen naar het strand.
Mijn australische uitgever, Ocean Reeve, zei eens tegen mij: ‘Voorstellingsvermogen is jouw workshop!’ Ik vond het geweldig om in mijn creatieve workshop te werken: mijn jachtluipaardjongen te bedenken, hun karakter te zien verschijnen, erachter te komen wat ze zeiden en dachten. Ik herinner me nog dat de eerste tekeningen binnenkwamen. Mijn jongen hadden een gezicht en ogen en konden lachen. Nu konden ze ademhalen. Ik herinner me ook dat de eerste tekening van hun omgeving binnenkwam. ‘Ja! Dit is hun thuis. Hier wonen ze. Hier voelen ze zich veilig om hun verhaal te vertellen.’
Het was opwindend om regels tekst op een saaie witte pagina te zien veranderen in echte personages. En het was geweldig om mijn personages en hun verhalen tot leven te brengen.

Uitdagingen
In haar recensie over mijn derde boek schreef Kirsten Baulch, directeur van de Extension Education School for Gifted Children: ‘De hoofdpersonen zijn zachtaardig en op een feestelijke manier uniek.’ Het was lastig om dit resultaat te bereiken: hoe kon ik volwassen ideeën naar kinderniveau vertalen?
De uitdaging was om er zaken bij te betrekken als acceptatie, perfectionisme, je een buitenstaander voelen en emotionele kwetsbaarheid.
In de eerste schetsen van mijn tweede boek vergeleek ik bijvoorbeeld de fysieke talenten van Chadwick met die van Tiger. Ik vroeg me af: hoe vergelijk ik die twee zonder te oordelen? Daarvoor moest ik flexibel gaan denken. Ik paste de verhaallijn aan, schreef de dialogen opnieuw en voegde er humor aan toe, terwijl ik het camouflagegedrag er nog steeds bij betrok.

Beloningen
De eerste verrassing was dat ik een schrijfster werd. Zelfs nadat de boeken waren gepubliceerd, duurde het een hele tijd voordat ik zo ver was dat ik mezelf een schrijfster kon noemen. De tweede verrassing was dat ik leerde flexibel te zijn. Ik leerde materiaal weg te gooien. Ik leerde verhaallijnen aan te passen waardoor ze beter liepen. Ik leerde dat elk woord veranderd kon worden. Ik leerde dat de eerste schets van een verhaal niet meer is dan een eerste schets, een voorzichtig begin. Hierdoor werd mijn idee van ‘perfectionisme’ uitgedaagd.

Reflectie als groei
Toen onze kinderen nog klein waren, was ‘hoogbegaafdheid’ nooit een onderwerp van gesprek. Als we enig idee hadden gehad, hadden we de eerste ontwikkelingsstadia van ons kind nooit als normaal afgedaan.
We dachten dat elk kind zinnen kon opbouwen, goed kon praten en alles kon onthouden. Als we het hadden geweten, hadden we beseft dat er in dit goed opgevoede meisje een explosieve geest zat die vrij wilde zijn om de wereld te verkennen. Misschien hadden we haar zelfs horen worstelen om erbij te horen.

Tips voor ouders van jonge kinderen
Praat met je kind. Ontdek wat hem beweegt. Maak ruimte voor zijn creativiteit. Bewaar een verzameling spulletjes in een uitvinddoos. Maak een schrijfhoek voor hem. Noteer ideeën. Als hij belangstelling heeft voor muziek, breng hem dan in contact met muziek. Als hij belangstelling heeft voor wetenschap, neem hem dan mee naar het wetenschapsmuseum. Vind uit wat jouw kind speciaal maakt. Luister naar zijn hart. Luister hoe zijn hart klopt.

* In Australië werd ‘Wat is jouw talent?’ als vijf afzonderlijke boekjes uitgebracht

Met dank aan Vision magazine Australië

Meer weten en/of bestellen van het boek klik op een van de onderstaande links

Via bol.com

Via de uitgeverij